กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ดวงดาวบนท้องฟ้าสวยจริง ๆ
“ฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอว่า ทุกวันตากแดดได้แค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น!”
“นั่งเก้าอี้โยกนาน ๆ ไม่ดีต่อกระดูกสันหลังนะ!”
ถงถงถือกล่องข้าวอยู่ในมือ มองซูหยางที่ทั้ง ๆ ที่ฟ้ามืดแล้วก็ยังนั่งอยู่หน้าประตู ก่อนจะบ่นพึมพำด้วยสีหน้าจนใจ
แต่ซูหยางเพียงยิ้มบาง ๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ
“ได้เวลากินข้าวแล้ว!”
“เพิ่งซื้อจากร้านอาหารของ叔จ้าวมา”
ระหว่างพูด ถงถงก็ลากซูหยางกลับเข้าไปในสำนักแพทย์
ส่วนซูหยางกลับหันเดินออกไปอีกครั้ง ยกเก้าอี้โยกกลับเข้ามาเสียก่อน แล้วจึงนั่งลงที่โต๊ะอาหาร
“ร้านอาหารของจ้าวอ้วนไม่ใช่ว่าปิดไปแล้วเหรอ?”