กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 เซียนมาเยือน
ซูหยางนึกทบทวนวิธีที่เสียงภายในประตูบอก เขาหลับตาลง เอนกายบนเก้าอี้โยกท่ามกลางราตรีโดยไม่ขยับเขยื้อน!
เมื่อเวลาผ่านไป ซูหยางดูราวกับหลับสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ
และในขณะนี้ ภายในห้วงความคิดของเขา เลือนรางราวกับมีประตูรูปทรงโบราณบานหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่
โซ่เหล็กบนประตูบานนี้ขึ้นสนิมเขรอะมานานแล้ว
ร่างวิญญาณของซูหยางลอยอยู่ในห้วงจิต อยู่ในระดับเดียวกับประตู
“แค่ผลักเปิดก็พอแล้วหรือ?”
ซูหยางครุ่นคิด พลางวางมือลงบนประตูเบาๆ แล้วออกแรงผลักเล็กน้อย
“อืม ไม่หนักอย่างที่คิดแฮะ”
เมื่อเห็นประตูเปิดออกเป็นช่องเล็กๆ