กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ยืมแล้วต้องคืน
“‘หัวหน้า’ ไม่ใช่แล้ว!”
“เสียงฝีเท้ายิ่งฟังยิ่งสะเปะสะปะ แถมเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีแค่คนเดียว!”
ผ่านไปอีกห้านาที
นักเลงที่วิ่งรั้งท้ายตั้งใจฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน
คนขับรถบรรทุกชะงักไป จากนั้นดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาหยุดกึกอยู่กับที่ มุมปากกระตุกเล็กน้อย ขณะที่ดวงตาปะทุด้วยเพลิงโทสะอันรุนแรง
คนที่ไต่เต้าจนเป็น ‘หัวหน้า’ ในถนนดำได้ ไม่มีใครเป็นคนโง่!
ต่อให้เป็นแค่เขตรอบนอกก็ตาม!
แค่ลองปะติดปะต่อดูนิดเดียว ก็เดาได้แล้วว่าคร่าวๆ มันเกิดอะไรขึ้น
เพราะชื่อเสียงของ ‘คนบ้า’ ทำให้ตัวเองตื่นตูมเกินไปหน่อย