กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 231 ไว้หน้าสักหน่อย
เมื่อได้ยินว่าเซี่ยหลิงเยียนจะพำนักอยู่ที่ผิงเหลียงสองเดือน ต้วนเจิ้งหยางก็พลันโง่งมไปในชั่วพริบตา ทว่าก็ไม่กล้าเร่งเร้านาง
“เยียนเอ๋อร์ เจ้าเดินทางไกลรอนแรมมาเหน็ดเหนื่อย เจ้าไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถิด ข้าจะให้คนจัดแจงทำอาหารให้เจ้า”
ต้วนเจิ้งหยางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา หากพูดต่อไปตนเองคงเผยพิรุธออกมา
“ไม่ต้องหรอก ข้ากับตงเหมยกินมาจากข้างนอกแล้ว”
“เยียนเอ๋อร์ เล่าเรื่องที่เจ้าตกอยู่ในทะเลทรายคราวนั้นให้ข้าฟังหน่อยสิ ว่ารอดพ้นภัยมาได้อย่างไร”
ยามที่ต้วนเจิ้งหยางเอ่ยปาก ก็คิดจะกุมมือของเซี่ยหลิงเยียน
เซี่ยหลิงเยียนไพล่มือไปไว้ข้างหลังอีกครา “ในทะเลทรายก็เพียงแค่หลงทาง ขาดแคลนน้ำ ทว่าสุดท้ายก็เดินออกมาได้”