เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 ราชวงศ์ไร้ความผูกพัน
ต้วนเจิ้งหยางยังคงทำใจยอมรับไม่ได้กับการลงมือสู้รบโดยไม่แยกแยะถูกผิดเช่นนี้
“เยียนเอ๋อร์ หรือว่ารอให้พวกเขาเข้ามาใกล้ก่อน แล้วค่อยถามเจตนาที่พวกเขามาจะได้หรือไม่”
“ก็ได้ ตงเหมย ไปแจ้งชาวประมงว่าอย่าเพิ่งยิงปืนใหญ่ ให้พวกเขาเตรียมระเบิดมือไว้”
เพื่อถนอมความรู้สึกของสามี เซี่ยหลิงเยียนจึงทำได้เพียงประนีประนอม
“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
ตงเหมยควบม้าพุ่งทะยานไปส่งข่าว
ชาวประมงที่ได้รับคำสั่งให้เหล่าทหารและช่างฝีมือถอนตัวเข้าไปในป่าดงดิบบนเนินเขาทันที
บริเวณแถบนี้เป็นจุดบรรจบระหว่างเขาหมังกับทุ่งหญ้า ส่วนใหญ่เป็นเนินเขา แต่มีความลาดชันน้อย จึงไม่กระทบต่อการจู่โจมอย่างรวดเร็วของทหารม้า
ทหารม้าของกองทัพเจิ้นซีควบตะบึงมาอย่างรวดเร็ว มิได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย กวัดแกว่งดาบและทวนพุ่งตรงขึ้นสู่เนินเขา โดยไม่คิดจะเจรจาเลยแม้แต่นิดเดียว