กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 535 หิมะแทนผมขาวไม่ได้ เจอะกันกลับเป็นดวงซวย
เจียงเหวยจากไปแล้ว ลากร่างกายที่เหนื่อยล้ากับบาดแผลเต็มตัว หายเข้าไปในป่าบนเทือกเขาในไม่ช้า
ฉู่เฟิงเสียดายคนเก่งระดับนี้ ที่สุดท้ายกลับต้องไปยืนตรงข้ามกับต้าฉู่
แต่ถ้าจะฆ่าอีกฝ่ายจริง ๆ เขาก็ทำใจไม่ลง
“ช่างเถอะ ข้าหวังว่าคนคนนี้ต่อจากนี้จะมองความเป็นจริงให้ชัด”
“ยังไงในหนังสือก็เขียนไว้ คนดีถึงเวลาก็ควรได้กลับบ้าน ก็ดีแล้ว!”
ฉู่เฟิงพึมพำไม่หยุด แล้วก้าวเท้าฉับไวหายไปในที่ไกล
เวลาผ่านไปแวบเดียว ก็มาถึงเช้าของวันหนึ่ง
ไม่มีใครคิดถึงชายหนุ่มนักอ่านที่ใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งคนนั้นอีก ไม่มีใครคิดด้วยว่าเขาน่าจะไปอยู่ที่ไหน เพราะทั้งหมดนั้นไม่สำคัญ