กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 482 จริง ๆ ฝนก็ไม่หนัก แค่เสียดายที่เจ้าไม่ได้เอาร่มมา
ฉู่เฟิงไม่ได้ใช้วิชาอภินิหารอะไรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แค่เอาความฝันเป็นฐานให้จิตใจคนจมดิ่ง เป็นแค่วิชาที่แอบเรียนมาเท่านั้นเอง
ด้านนี้ โยวซางที่เชี่ยวชาญวิชาความฝันอาจจะทำได้คล่องกว่า
ก็ไม่แพงนะ ใช้แต้มความนิยมหนึ่งแสนต่อการร่ายครั้งเดียว
เห็นแค่ตาลุงที่ยืนเหยียบบนดาบเขียวสามฉื่ออยู่ข้างหน้า สีหน้ายโสโอหัง ลูกตาก็เริ่มพลิกขาวขึ้นมาในทันที
ต่อให้เร็วไร้เทียมทานแค่ไหน ก็หนีการจับของแดนความฝันนี้ไม่พ้น
แต่เทพราชาไม่เหมือนมนุษย์สวรรค์ทั่วไป จะวัดความแน่วแน่ของจิตใจและนิสัยแล้ว พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือระดับหัวแถว