เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 คุนเผิง… สิ้นชีพ!
“มนุษย์ที่ต่ำต้อยกระจ้อยร่อยเอ๋ย ข้าจะขอยืมคำพูดที่เจ้าเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้มาคืนให้เจ้าเอง”
คุนเผิงกัดฟันอดทนความเจ็บปวดไว้ แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะลั่นออกมา พลางพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก”
‘หืม? หรือว่ามันจะบ้าจริง ๆ แล้ว!’
ฉู่เฟิงไม่ตายก็เพราะเขาฟื้นคืนชีพได้ แต่คุนเผิงมีอะไรเป็นที่พึ่งล่ะ
เป็นเลือดสีทองที่ไหลเอื่อย ๆ อยู่ หรือจะเป็นมันสมองที่ส่งกลิ่นหอมประหลาดก็ไม่รู้
คำตอบอาจจะไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ความมั่นใจทั้งหมดของมันล้วนมาจากความยโสที่ตัวมันเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตฝานซวี่เพียงคนเดียวของมหาทวีปจิ่วโจว
ได้ยินคุนเผิงพูดต่อ ไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย “ข้ารู้ว่าเจ้ายืมวิชาลับแปลกประหลาดมาใช้ถึงมีขอบเขตพลังอย่างตอนนี้ แต่สุดท้ายก็ต้องถูกตีกลับเป็นอย่างเดิม”