กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 476 ดอกบัวทองผุดจากพื้น
“โฮก” คุนเผิงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดสาหัส จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นดุดัน เสียงต่ำหนัก “เจ้าทะลุเกราะป้องกันของข้าได้ยังไง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
จนถึงตอนนี้ มันก็ยังไม่อาจเชื่อความจริงที่เกิดขึ้นแล้ว
เดิมคิดว่าความเจ็บปวดรุนแรงจะทำให้มันยอมรับความจริงได้บ้าง ดูท่าจะคิดไปเอง
อาจจะยังเจ็บไม่พอ ต้องเพิ่มให้หนักขึ้นอีก
ฉู่เฟิงไม่สนคำพูดไร้สาระพวกนั้นของอีกฝ่าย ความแค้นในใจเขาเหมือนน้ำท่วมที่ปะทุออกมาจนเต็มที่ และเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่หยั่งรากงอกงามอยู่ในใจ
จนดวงตาทั้งสองข้างของเขาในตอนนี้แดงก่ำราวกับเลือด
คุนตัวใหญ่จนบังฟ้าบังตะวัน
เลือดไหลเป็นสายเหมือนน้ำตก เหมือนผ้าที่ถูกคลี่ออก