กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 ถ้อยคำจากใจและคำอธิษฐาน
ฉู่เฟิงยืนตระหง่านอยู่กลางความว่างเปล่าตามลำพัง ดวงตาของคุนเผิงมองมาที่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ
“เจ้ามีวิธีทำอะไรพิลึกพิลั่นได้ถึงเพียงนี้ ข้าอยากรู้”
เมื่อเจอคำถามที่ออกมาจากใจของคุนเผิง ฉู่เฟิงก็เงียบไปทันที
เขาแค่กำลังคิดว่าจะตอบดีไหม
แล้วก็ยิ้ม พูดขึ้นว่า “เพราะข้าไม่ได้ฟ้าช่วย ไม่ได้ดินหนุน แต่ข้าได้ใจคน”
เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตพลังขั้นกลับสู่ความว่างได้ในก้าวเดียว สุดท้ายก็ยังต้องอาศัยแรงหนุนของราษฎรหลายล้านคน
พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าไม่มีประชาชน ก็ไม่มีฉู่เฟิงที่หยิ่งผยองไร้ใครเทียบอย่างทุกวันนี้
เอาราษฎรเป็นรากฐาน ราษฎรพลิกฟ้าได้ เรื่องนี้สำคัญมาก