กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 คนที่พิถีพิถัน
“โฮร่!” เฮยเจ๋อส่งเสียงคำรามยาวออกมาทันที เสียงสะท้อนก้องไม่จางหายไปนาน
พายุหมุนก่อตัวขึ้นกลางท้องฟ้าดาราอย่างฉับพลัน น่าตกใจสุด ๆ
ทุกสิ่งในโลกมันยุติธรรม จะปล่อยให้แต่ปีศาจหลอกคนได้ฝ่ายเดียวไม่ได้
ถ้างั้นโดนหลอกสักครั้งเป็นครั้งคราว มันไม่สมควรหรือไง?
เทพสูงสุดทุกองค์พอสิ้นลง ที่สุดท้ายก็ต้องไปสู่สายธารดารานั้นเหมือนกันหมด
มันมาจากที่นั่น ก็ต้องกลับไปที่นั่นเป็นธรรมดา
พอเฮยเจ๋อระบายความไม่พอใจในใจจนหมดแล้ว ก็แบกความไม่ยอมและไฟโกรธเต็มอกวิ่งตรงไปยังสนามรบที่อยู่ไกลออกไป
มันปีนขึ้นไปเร็วมาก แค่พริบตาก็มาถึง
ไม่มีอะไรกินก็ช่างมัน เผลอ ๆ ตนเองก็เขมือบผู้แข็งแกร่งแคว้นฉีไปหลายคน ยังไงก็พอรับได้