กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 403 ไม่ยอมถอยให้ใคร
คำพูดที่ว่ากลับบ้านไปกินข้าวน่ะ ปกติมันควรจะเป็นเรื่องตลก
แต่ไม่รู้เป็นอะไร ตอนนี้กลับไม่มีใครหัวเราะออกมาสักคน
ทหารไห่ตงทุกนายคลั่งกันไปหมดเพราะคำพูดประโยคเดียวนี้
บางคนถือโอกาสตะโกนลั่น คำรามว่า “ไอ้พวกเวร ยังคิดจะเหลือหัวไว้กินข้าวอีกเหรอ ฝันกลางวันไปเถอะว่ะ! ให้พ่อเจ้ากินแทนไปแล้วกัน!”
สงครามน้ำลายก็คือสงคราม ยังไงก็ต้องมีแพ้มีชนะ
ต้องอาศัยทั้งเสียงกลองที่ส่งไปทั่วแนวรบ บวกกับข้อได้เปรียบเรื่องภูมิประเทศ ทหารราบกล้าแห่งแคว้นเว่ยถึงได้ต้านการบุกของกองทัพสองแสนคนไว้ได้จริง ๆ
อย่างน้อยก็ยังไม่มีทีท่าจะแตกพ่าย แค่นี้ก็พอพิสูจน์อะไรได้หลายอย่างแล้ว
หนึ่งแสนต่อสองแสน ต้านไว้ได้ขนาดนี้นับว่าไม่ง่ายเลย