กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 เจ้าด่าใครว่าไอ้แก่?
คำพูดของฉู่เฟิง พวกเสนาบดีได้ยินกันชัดหรือไม่ ก็มีบางคนที่บอกไม่ได้
อาจได้ยินชัดก็ได้ หรืออาจไม่ได้ยินเลยก็ได้
สงครามยังไม่ทันเปิดฉาก แต่ฮ่องเต้กลับเอ่ยปากพูดถึงการหนีเป็นคนแรก แบบนี้มองยังไงก็ไม่ค่อยเป็นมงคลสักเท่าไร
ไม่นานนัก ในห้องทรงพระอักษรก็เหลืออยู่แค่สองคน
คนหนึ่งคือเหยียนซง อีกคนคือหวังอิ๋น
คนแรกอยู่เมืองหลวงคอยบริหารจัดการเรื่องเสบียงและของใช้จำเป็นทุกอย่าง ส่วนอีกคนก็ต้องออกเดินทางไปทางทิศตะวันออกทันที
ที่จริงพวกหงชี เย่ถงกับยอดฝีมือขั้นเก้าคนอื่น ๆ ออกเดินทางล่วงหน้าไปตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้ว
ฉู่เฟิงมองไปที่หวังอิ๋น ไม่ได้พูดอะไรฟุ่มเฟือย
กำชับเพียงว่า “การที่เจ้ารอดชีวิตกลับมา คือสิ่งเดียวที่ข้าคาดหวังจากเจ้า”