กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 ขุนนางหมาๆ สมควรตาย ฆ่า!
เกี๊ยวน้ำร้อนๆ ควันฉุยถูกยกมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะเริ่มกิน แต่ชายชรากลับพูดกับหวังอิ๋นขึ้นมาอย่างไม่รู้ที่มาที่ไปว่า
“เจ้านี่ เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นแมลงชีปะขาว หรือเป็นจักจั่นฤดูร้อนกันแน่”
พอหวังอิ๋นได้ยินคำนี้ มือทั้งสองข้างก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
เขากลืนอาหารในปากลงไปอย่างยากลำบาก แล้วก็พูดเยาะตัวเองว่า “ท่านอาวุโสจะต้องมาถากถางเยาะเย้ยผู้น้อยด้วยหรือ”
ก็อย่างที่รู้กัน แมลงชีปะขาวไม่รู้จักกลางวันกลางคืน จักจั่นฤดูร้อนไม่รู้จักฤดูใบไม้ผลิใบไม้ร่วง
อีกฝ่ายถามแบบนี้ ก็ไม่ใช่แค่อยากจะบอกว่าหวังอิ๋นไม่รู้จักอะไรเลยหรือไง