เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 หลุดพ้นได้ จึงได้อิสระ
โน้ตดนตรีขยับเคลื่อนอย่างแยบยล ราวกับภูเขาซากศพกำลังพลิกม้วน ทะเลเลือดกำลังปั่นป่วน
เงาร่างของเหวยหลิงก็ปรากฏออกมาทันที อย่าลืมชื่อของปีศาจตนนี้เป็นอันขาด!
มนุษย์ธรรมดาบรรเลงเพลงต้องห้ามได้ ก็แปลงกายเป็นทหารปีศาจฆ่าฟันที่ไม่รู้จักกลัวได้เช่นกัน
แต่พอถึงตอนที่ปีศาจตัวเป็น ๆ บรรเลงเพลงด้วยตัวเองจริง ๆ เกรงว่าฟ้าดินก็ต้องเปลี่ยนสีตามไปด้วย
เพลงวิญญาณผู้ตาย บรรเลงโดยเหวยหลิงตัวจริงเอง ผู้ที่ลุกขึ้นมาเต้นรำคือสรรพชีวิตทั้งมวล
พอปีศาจตนนี้มาถึง น้ำเสียงของเฮยเหยียนก็เปลี่ยนไปจากที่เคยหยิ่งยโส
มันโพล่งอะไรแปลก ๆ ออกมาประโยคหนึ่งว่า “นี่ ดอกชางหลานเจ้าขโมยไปใช่ไหม?”
คำว่าขโมยนี่ฟังแล้วไม่เพราะหูเอาเสียเลย
จะเรียกว่าขโมยได้ยังไง ก็มันปล้นชัด ๆ