กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 ตะวันขึ้น ตะวันตก ลมยามเย็น
ฉู่เฟิงมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นในที่ประชุม ตอนนั้นเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี
เสียงพูดดัง ๆ แต่ละครั้งที่ดังขึ้น ล้วนแสดงถึงความเด็ดเดี่ยว
โกรธก็มี ปลื้มใจก็มี
อารมณ์สองอย่างที่ปกติไม่น่ามาเจอกัน ตอนนี้กลับหลอมรวมกันอยู่ในดวงตาราวดวงดาวของฉู่เฟิง
มันปรากฏขึ้นทางซ้ายและขวาข้างละหนึ่งในเบ้าตา แล้วก็ทำให้สีหน้าของหนุ่มน้อยเปลี่ยนไปเงียบ ๆ
ให้ตายสิ เขายิ้มออกมาอย่างแปลก ๆ ซะได้!
“ดีมาก ดีมาก” ฉู่เฟิงพึมพำเบาจนแทบไม่ได้ยิน
ตามที่จดไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์ต้าฉู่ ภาพขุนนางทั้งราชสำนักพร้อมใจกันออกเสียงเพื่อคนคนเดียวแบบนี้ เคยเกิดขึ้นครั้งเดียวเมื่อร้อยปีก่อน