กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 มันเหนื่อยมาก เลยหลับไป
ในตำราพูดไว้ว่า เวลาหนึ่งนิ้วมีค่าดั่งทองหนึ่งนิ้ว
ในตำราก็ยังบอกอีกว่า เวลาก็คือชีวิตที่มีจำกัด
ตอนนี้ฉู่เฟิงเห็นด้วยกับคำพูดนี้ขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริง ๆ
แต่ก่อนเขาเป็นใหญ่ที่สุด ไม่มีใครกล้าแตะ เอาแต่ช่วยคนอื่นปลดโซ่ตรวน
อย่างหวังอิ๋น อย่างเย่ถง โซ่ตรวนบนตัวพวกเขาล้วนเป็นเขาที่ช่วยปลดให้ทั้งนั้น
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดเลยว่า สักวันหนึ่งตัวเองจะติดอยู่ในกรงขัง แถมยังถูกล่ามไว้แน่นหนาขนาดนี้!
สองปีจะว่าสั้นก็ไม่สั้น จะว่ายาวก็ไม่ยาว ช่างเป็นอะไรที่เหลือเชื่อจริง ๆ!
ต้องยอมรับว่า นี่แหละคือส่วนที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจและมีเสน่ห์