กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 ไม่ต้องร้อง ไม่ต้องร้อง
“อมิตาภะ หัวหน้าของพวกเจ้านี่ดื้อรั้นไม่ยอมเข้าใจจริง ๆ ไม่รู้ว่าท่านผู้มีบุญจะมีพื้นฐานปัญญาสักแค่ไหน?!”
ตาแก่ตาบอดมีแสงทองห่อหุ้มทั้งตัว พูดพลางยิ้มอย่างเบิกบาน
ชายลึกลับที่ถือกระบี่เล่มยาวเรืองแสงจึงพยุงโยวซางขึ้นมา
จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร แค่ถูกเตะทีเดียว ไม่ถึงขั้นบาดเจ็บหนักหรอก
ความขายหน้าเลี่ยงไม่ได้ ล้วนหาเรื่องใส่ตัวเองทั้งนั้น
เย่ถงกับหวังอิ๋นทั้งสองก็ค่อย ๆ ก้าวเข้ามา บรรยากาศนิ่งสนิทไปชั่วขณะ
การสังหารไม่รู้จบสิ้น เดิมทีพวกเขาก็คิดจะเลิกฆ่าฟันกันต่อแล้ว
ทุกคนไม่เข้าใจเลยว่าในหัวตาแก่โยวซางคนนี้ใส่น้ำหรือแป้งเปียกกันแน่