กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 สายน้ำไม่พาเจ้าข้าม ข้าจะพาเจ้าเอง
คำพูดของฉู่เฟิงชุดนี้จะบอกว่าไม่หนักก็ไม่ได้ มันลากไปถึงเรื่องแคว้นล่มสลายเข้าแล้ว
ความร้ายแรงแค่ไหน ไม่ต้องพูดก็รู้
หงชียืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มีกลิ่นอายทรงพลังแผ่คลุมทั้งตัว ราวกับรูปเคารพอมตะ
เขาสูดลมหายใจลึกๆ แล้วมองไปที่หนีชางในมือ แววตาเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย
“เพื่อน..เก่า..ของ..ข้า....”
“หึ่ง หึ่ง หึ่ง” เสียงสามจังหวะที่ดังเป็นระเบียบ ส่งออกมาจากตัวกระบี่ในพริบตา
ฟังดีๆ มันเหมือนกำลังพูดว่า “อาเจ็ดไม่ต้องตกใจ อาเจ็ดไม่ต้องร้อนใจ อาเจ็ดยังมีข้าอยู่!”
“ปัง!”
หนีชางหลุดจากมือหงชีตรงๆ ลอยอยู่กลางฟ้าดิน แล้วก็แตกกระจายออกในทันที