กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 รังแกกันเกินไปแล้ว
“ตูม..ครืน..ครืน!”
ระเบิดครั้งนี้รุนแรงกว่าคราวก่อนมาก
ต่ำกว่าระดับเก้าลงมา ระดับแปดคือที่สุด
ปรมาจารย์ใหญ่ที่ต้าฉู่หาตัวได้ยากสามคนลงมือสังหารศัตรูด้วยกัน แถมยังใช้วิชาสุดยอดของตัวเองกันหมด จะเกิดแรงสั่นสะเทือนขนาดนี้ก็ถือว่าปกติ
ขนาดฉู่เฟิงที่อยู่ไกลถึงในพระราชวังยังรู้สึกสะเทือนไปด้วย
หนุ่มน้อยวางภาพวาดกามารมณ์ในมือลง พิงหลังกับบัลลังก์มังกรแล้วเริ่มครุ่นคิด
การรู้สึกสะเทือนกับการตกใจกลัวมันต่างกันนิดหน่อย
ฉู่เฟิงไม่ได้ตกใจกลัว ยิ่งเสียงดังวุ่นวายมากเท่าไร ก็ยิ่งแปลว่าศัตรูแข็งแกร่งมากเท่านั้น
มองอีกมุมหนึ่ง นี่ก็เป็นเรื่องดีแน่นอน