กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 ยิ้มที่ยังแย่ยิ่งกว่าร้องไห้
โลกนี้เต็มไปด้วยความกลุ้มใจเรื่อยเปื่อย ที่เห็นและได้ยินมาก็ไม่มีเรื่องน่าดีใจสักอย่าง
ตาแก่ตายแล้ว ตายแบบไม่เหลือแม้แต่ศพเต็ม ๆ ถูกฟันร่วงลงมาจากกลางอากาศกลายเป็นชิ้นเนื้อเล็ก ๆ ทีละชิ้น ๆ แทบแยกไม่ออกว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน
ถนนลู่หมิงกำลังมีฝนตก และก็กำลังมีเลือดไหลด้วยเหมือนกัน
เหอเซินยกมือขึ้นมาทันที ลูกคิดในมือก็กลับคืนสู่ขนาดเดิม แล้วถูกเสียบกลับเข้าไปที่เอว
เขาบอกไว้ว่าจะให้อีกฝ่ายตายอย่างมีศักดิ์ศรี ก็ย่อมไม่ผิดคำพูด
เชื่อเถอะว่าตอนที่ตาแก่คนนั้นใกล้ตาย เขาน่าจะไม่รู้สึกเจ็บแล้ว
มหาปรมาจารย์ระดับเจ็ดคนหนึ่ง แลกกับทหารชั้นดีของเขาหลายสิบคน