กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 รออย่างทรมาน
เช้าวันรุ่งขึ้น ถนนหย่งหนาน
ในโรงน้ำชาแห่งหนึ่งที่คึกคักเป็นพิเศษ มีคนค่อย ๆ เดินเข้ามาเหมือนเช่นเคย
คนที่มาก็คือซือคงเจิ้นที่เพิ่งออกจากคุกหลวงมา เขาต้องทำความดีชดใช้ความผิด
เจ้าของโรงน้ำชาเป็นชายวัยกลางคนที่ไว้หนวดเครา
พอเห็นว่าท่านรองเสนาบดีซือคงเจิ้นมาถึง เขาก็รีบก้าวเข้าไปทักทายว่า
“ท่านครับ หลายวันแล้วนะครับที่ท่านไม่ได้มา”
ซือคงเจิ้นไม่พูดอะไรมาก แค่พยักหน้าแล้วมองไปที่โต๊ะน้ำชาตัวที่เขานั่งเป็นประจำ
ตอนนี้ที่โต๊ะนั้นมีคนอยู่ราวสามห้าคน กำลังนั่งคุยหัวเราะกันสนุก
เจ้าของโรงน้ำชาเป็นคนหัวไว เข้าใจทันที