กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ต้นตอแห่งความชั่ว
เหอเซินเพิ่งเดินพ้นประตูใหญ่คฤหาสน์ออกมา ก็พบว่าสิ่งที่ควรจะมาก็มาถึงจนได้
ไหลจวิ้นเฉินพาคนสิบกว่าคน รีบตรงมาจากถนนไกล ๆ
เสนาบดีทั้งสองมาประจันหน้ากัน เหอเซินก้าวเข้าไปตบไหล่ไหลจวิ้นเฉิน
เขาพูดว่า “จวิ้นเฉิน ถือว่าให้หน้าข้าสักหน่อยเถอะ อย่าใช้ทัณฑ์ทรมานเขาเลย!”
ไหลจวิ้นเฉินได้ยินก็หรี่ตาลงนิด ๆ รอยยิ้มเริ่มผุดขึ้นบนใบหน้า
พูดว่า “เจ้าเอาตัวเขาไว้ไม่ได้หรอก ใครก็เอาไว้ไม่ได้ทั้งนั้น”
ความผิดฐานกบฏต่อแผ่นดินจะเอาอะไรรับประกัน เอาชีวิตรับประกันงั้นหรือ?
จะเอาชีวิตเหอเซิน หรือเอาชีวิตของไหลจวิ้นเฉินเอง เรื่องนี้ต้องคิดให้ดี