กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 หยุดเขาไว้
ใจข้ามุ่งไปทางภูเขา ใจท่านมุ่งไปทางสายน้ำ
ตั้งแต่ราชครูถูกฟางอู๋เว่ยฟันล้มในวันนั้น นี่คือสิ่งที่หวังหมั่งเข้าใจได้ลึกที่สุด
“ลุกขึ้นกันเถอะ ดึกดื่นเรียกพวกเจ้ามา ก็มีเรื่องจะถามอยู่บ้าง”
ฉู่เฟิงโบกมือ บอกให้ทุกคนลุกขึ้นโดยไม่ต้องคารวะ
แล้วเขาก็เอานิ้วเคาะโต๊ะ ดัง กุก ๆ
จากนั้นก็มองทุกคนที่อยู่ในห้องอย่างตั้งใจ
สายตาเริ่มจากเหยียนซง ไล่ยาวไปจนถึงสุมาอี้ที่อยู่ด้านหลัง
เงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็มีคำพูดหลุดออกมา
“จดหมายลับน่ะ ข้าอ่านหมดแล้ว”