กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 ต้าฉู่ขอเพียงปลอดภัย ผลกรรมทั้งมวลจงตกที่ข้า
“อาอิ๋นมันเดินเส้นทางเก่าของข้า ถูกพวกแก่ ๆ พวกนั้นหว่านล้อมจนหัวหมุนไปหมด!!”
“เท่าที่ข้าช่วยได้ ก็คงมีแค่นี้แหละ...”
“เส้นทางต้องให้มันเดินเอง คนอื่นแทนไม่ได้หรอก”
“ฮ่า ๆ ข้ารู้ว่าเกลี้ยกล่อมเจ้าเด็กนี่ไม่ได้ เหมือนตอนที่มันดื้อดึงคุกเข่าไม่ยอมลุกอยู่บนเขาครึ่งเดือนเมื่อปีนั้น อาจารย์ก็ร้อนใจจนด่าลั่นเลย!”
หานเฟยพูดคำนี้ออกมาอ่อนโยนที่สุด เหมือนพี่ชายร่วมสำนักจริง ๆ
แต่ทำไมเขาต้องพูดคนเดียวแบบนี้ด้วย?
จากนั้นไม่นาน เรื่องประหลาดก็เริ่มเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ
ในตำหนักใหญ่แห่งนี้ ราวกับมีไอชั่วร้ายกำลังก่อตัวขึ้น