กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ลมพลิ้ว แสงตะวัน
หานเฟยรู้ตัวว่าตนห้ามไม่ได้เต็มที่ เขาก็แค่อยากลองดูสักครั้ง อย่างที่หวังอิ๋นว่าไว้เท่านั้น
“เจ้ารู้ไหมว่าแคว้นฉู่กับแคว้นหานมีเรื่องบาดหมางฝังลึกอะไรกันอยู่”
“ถ้าล้างแคว้นฉู่ได้ สำหรับแคว้นหานทั้งแคว้นแล้ว มีแต่ได้กับได้ ไม่มีข้อเสียเลยสักอย่าง!”
“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าอยากให้ข้าหยุดตอนนี้ ก็ควรหาคำพูดที่ฟังขึ้นมาสักหน่อย”
หานเฟยหรี่ตาลง พูดเสียงเย็น “อาเอียง ถ้าเจ้ากล้าข่มขู่อีก”
“พี่ใหญ่จะทำให้เจ้าคลานออกจากพระราชวังนี้ไปเลย เหมือนตอนที่เจ้าอยู่บนเขาคราวนั้น ที่แอบไปฟ้องอาจารย์เรื่องข้าไงล่ะ!!”
เขาอดทนไว้ ไม่ได้ลงมือ