กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 ฟัน!
น้ำไหลไปทางตะวันออก แม่น้ำเชี่ยวกราก ห่านป่าอำลาทิศเหนือ ล้วนมีที่ไปของตัวเอง
หวังอิ๋นเลือกจะกลับบ้าน ด้วยความเชื่อมั่นที่คงอยู่ในใจเสมอมา เขาจึงเริ่มออกเดินทางกลับ
คืนนี้ยาวนานเกินไป ชายหนุ่มผมขาวตาบอดคนหนึ่งค่อย ๆ ข้ามภูเขาข้ามเนินไป
เขาเดินเร็วมาก ยังไงระดับการบำเพ็ญของเขาก็ถึงขั้นสูงสุดแล้ว
เร็วจนจูตี้ ซุนอู๋จี๋ และชิวอวี่ที่ตามอยู่ข้างหลังตามไม่ทัน
ขนาดพวกเขายังตามไม่ทัน ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกทหารธรรมดาแล้ว
ระยะทางที่ปกติต้องใช้สองวัน หวังอิ๋นใช้แค่สองชั่วยามก็กลับถึงบ้านเกิด กลับถึงลานบ้านเล็ก ๆ ของตัวเอง
ตอนนี้ใจเขาสงบแล้ว