กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 เคราะห์ภัย
ท้องฟ้ายามค่ำที่กว้างไกลไร้ขอบเขต กำลังไล่คว้าดาวตกที่วาบหายไปในพริบตาอย่างร้อนแรง
หวังอิ๋นส่ายหน้าพลางยิ้ม แล้วเช็ดเลือดที่มุมปากออก
ผมก็ขาวหมดแล้ว ใจยังสงบไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรไปเปิดคัมภีร์สวรรค์
แต่ก่อนเปิดดูได้ เพราะใจเขานิ่งเรียบเหมือนผิวทะเลสาบ ไม่กระเพื่อมเลย เหมือนน้ำในฤดูใบไม้ร่วง
ถึงจะมีบางจังหวะที่กระเพื่อมขึ้นมา แต่ก็ยังคุมไว้ได้
ตอนนี้ลองไปส่องกระจกดูให้ดีๆ ยังเหลืออะไรที่เหมือนแต่ก่อนอยู่สักกี่ส่วน
หวังอิ๋นปิดหนังสือลงทันที เขาไม่กล้า และก็เปิดต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
ไม่อย่างนั้น คนตายจริงๆ นะ