กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 เอาหัวของพ่อข้ากลับมา
เย่ถงได้ยินก็หันตัวเดินไปด้านหน้าของโถงใหญ่ แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า
ท้องฟ้ามืดสนิท มีแค่แสงจันทร์บาง ๆ สาดลงมาบนโลกเบา ๆ
“เจ้าก็ควรรู้ ฝ่าบาทไม่ได้ไม่ไว้ใจเจ้า ตรงกันข้าม เพราะไว้ใจมากเกินไป ถึงได้ส่งข้ามาเดินทางไกลขนาดนี้”
ถึงขั้นให้ยอดฝีมือขั้นเก้าอย่างเขา เดินทางไกลเป็นพันลี้มาถึงที่นี่
แค่นี้ก็พอมองออกว่า ฉู่เฟิงให้ความสำคัญกับอู๋ซานกุ้ยมากแค่ไหน
ไม่อย่างนั้น ก็คงต้องให้ไอ้แก่คนนี้เข้านครหลวงเองแล้ว
ทั้งเรื่องหน้าตา ทั้งเรื่องผลประโยชน์ข้างใน ก็ให้กันจนเต็มที่แล้วจริง ๆ
ตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ ฉู่เฟิงก็เคารพและผ่อนปรนต่อท่านอ๋องทั้งสี่คนที่สร้างความชอบด้วยเลือดเนื้อให้ต้าฉู่จนไม่มีใครเทียบได้มาตลอด