กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 เซียงฝู
เวลาผ่านไป พวกขุนนางเริ่มทยอยกันมาเดินอยู่บนทางหลงโหยว
อ๋าวไป้กับไหลจวิ้นเฉิน สองคนแก่นี่กำลังกระซิบกระซาบคุยกันเบา ๆ
“จวิ้นเฉิน ข้าได้ยินมาว่า วันนั้นฝ่าบาทเสด็จไปคุกหลวงของเจ้า”
“เจ้าบอกข้าตามตรงหน่อย ข้างในมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“เจ้าไม่ต้องห่วง ปากข้านี่ขึ้นชื่อว่าปิดสนิท ไม่มีทางหลุดออกไปข้างนอกหรอก”
ถึงอ๋าวไป้จะตบหน้าอกรับประกัน แต่ไหลจวิ้นเฉินก็ยังไม่ไหวติง
ไม่ใช่เขาไม่อยากบอกอ๋าวไป้ แต่บอกไม่ได้จริง ๆ
หงชีเตือนไว้ด้วยปากตัวเองว่า ถ้ากล้าพูดเรื่องนี้ออกไป
จะควักลูกตาเล็ก ๆ ของเขา แล้วตัดลิ้นใหญ่ของเขาออก