กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 เข้าเมือง
ลมกับหิมะเปื้อนเต็มไหล่ เป็นจุดขาว ๆ ด่าง ๆ
“เอาความหลังกับความรู้สึกเก่า ๆ มาหมักเป็นเหล้า แลกกับชีวิตที่เหลือให้เมาแล้วไม่ต้องกลุ้มอีก” ฉู่เฟิงพึมพำเบา ๆ
เขาโยนกิ่งไม้ในมือทิ้งลงไปในหิมะตรง ๆ
ทิ้งลงบนตัวหนังสือที่เขียนไว้เบี้ยว ๆ เฉไปเฉมา ดูขี้เหร่อยู่สักหน่อยนั่นแหละ!
ที่อิ่งชีพูดไว้ไม่ผิด เขาต้องตั้งใจให้แน่วแน่ ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว มองให้ไกล มองไปที่อนาคต
ไม่อย่างนั้นคนอีกมากจะผิดหวัง อย่างนั้นไม่ได้
จากนั้นฉู่เฟิงก็หันตัว เดินช้า ๆ กลับเข้าไปในศาลเจ้า
อิ่งชีกอดเสื้อคลุมตัวหนาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นตัวนั้นไว้ มองตามร่างนั้นไปจนลับ
แล้วนางก็เหมือนจะทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว