กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 โจรป่าเข้าวัด
พอเข้ามาในวัด รูปปั้นดินที่ไม่มีหัวก็ปรากฏแก่สายตาทุกคนทันที
“ท่านเจ้าที่องค์นี้ ดูท่าจะอยู่ไม่ค่อยดีนะ”
“ไม่มีธูปเทียนบูชาก็แล้วไปเถอะ แต่นี่หัวยังถูกบิดหลุดไปได้อีก”
“น่าสังเวชจริง ๆ น่าสังเวชจริง ๆ”
อิ่งชีไม่นานก็เก็บกวาดพื้นที่จนว่าง แล้วคอยปรนนิบัติให้ฉู่เฟิงนั่งลง
จากนั้นนางก็เริ่มออกไปหาฟืน ส่วนคนที่เหลือก็ออกไปหาอาหารกันหมด
ในเมื่อฟ้าเป็นผ้าห่มดินเป็นเตียง งั้นก็ต้องกินเนื้อสัตว์ป่าให้อิ่มท้องแล้วสิ
ฉู่เฟิงสะบัดแขนเสื้อไล่ความหนาวที่ติดตัวออก แล้วก็หลับตาพักผ่อน
พักไปได้สักพักเดียว เขาก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง