กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ฝ่าประตูเมือง
“ไอ้หนู ข้ามองดีเจ้าไว้เลย งานฟื้นฟูต้าฉู่ให้รุ่งเรืองน่ะ ใครจะเหมาะเท่าเจ้า!”
หงชีตบไหล่ฉู่เฟิงพลางพูดแบบนั้น
ดูออกเลยว่าเขาคาดหวังกับฉู่เฟิงต่างจากคนอื่น
เงาของความรุ่งโรจน์รุ่นแรก มองเห็นได้ในตัวไอ้หนูคนนี้
บางทีฉู่เฟิงอาจสร้างความรุ่งเรืองที่ไม่มีมาเป็นร้อยปีให้เกิดขึ้นอีกก็ได้
หงชีไม่เคยได้ยืดเส้นยืดสายมาหลายปีแล้ว
ไม่รู้ว่าพวกแก่ ๆ พวกนั้นคิดว่าตัวเองตายไปแล้วกันหมดหรือเปล่า
ออกมาจากในเรือน ฉู่เฟิงมีกลิ่นเหล้าติดตัวไปทั้งตัว
อารมณ์อึดอัดหงุดหงิดที่มีอยู่เดิม ระบายออกไปจนหมด