กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 436 ตอนจบ (2) สามร้อยขุนศึกสปาร์ตา!
เพื่อหนีการไล่ล่าของกองทัพเฉินเซ่า หมอผีทงเทียนจึงเลือกเดินแต่ทางวิบากทุรกันดาร
ตัวเขาอ่อนแออยู่แล้ว พอม้ากระแทกแต่ละที หัวก็พลอยโขกเข้ากับหลังม้าอย่างไม่ระวัง
ตลอดทางมีแต่เสียงร้องโอดโอยซี๊ดซ้าดด้วยความเจ็บปวดทรมานของเขา
แต่เขาก็นับเป็นยอดคนคนหนึ่งจริง ๆ ที่ทนรับความเจ็บปวดขนาดนี้ต่อไปได้
หนีต่อมาอีกพักใหญ่ ใบหน้าของหมอผีทงเทียนก็เต็มไปด้วยคราบเลือดและหนอง ระหว่างทางยังตกม้าไปทีหนึ่ง หัวเลยปูดโนขึ้นมาใหม่อีกก้อน
พวกทหารคนสนิททนดูต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ
“ฝ่าบาท บาดแผลของท่านต้องรีบรักษาแล้วขอรับ ข้างหน้ามีหมู่บ้านอยู่ พวกเราแวะไปขอน้ำดื่ม พักสักครึ่งชั่วยาม แค่ครึ่งชั่วยามเท่านั้นเถอะขอรับ”
หมอผีทงเทียนก้มหน้า มองเลือดสีดำคล้ำที่หยดลงทีละหยด
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยปากพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา