เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 422 ปาถ้วยเป็นสัญญาณ ข้ารอเจ้ามานานแล้ว!
ในกองทัพต้าเหยียนมีขุนพลฝีมือฉกาจไม่น้อย แต่เป่ยหมางเองก็ไม่ได้อ่อนแอเลย
ชนเผ่าเร่ร่อนสิ่งที่ไม่มีวันขาดแคลนก็คือคนสู้เก่ง
ไป๋ฉี่ ห้าพยัคฆ์แห่งค่ายหว่ากัง ฉินหลิงซวง จ้าวอวิ๋น...ต่างถูกคู่ต่อสู้ตามพัวพันไม่ยอมปล่อย
แม้พวกเขาจะเก่งกาจห้าวหาญเพียงใด แต่ก็ไม่อาจชี้ขาดศึกตะลุมบอนขนาดใหญ่ที่มีกำลังพลหลายแสนคนเช่นนี้ได้
กองทัพต้าเหยียนเริ่มแตกพ่ายถอยร่นทีละก้าว
พวกเขาเองก็ละทิ้งคู่ต่อสู้ของตัวเอง รบพลางถอยพลาง พยายามลดการสูญเสียให้ได้มากที่สุด
เมื่อเห็นเช่นนี้ ความฮึกเหิมในใจของเฮ่อเหลียนอวิ๋นหนีก็ยิ่งพลุ่งพล่าน
นางกวาดสายตามองไปทั่วสนามรบ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ต้าเหยียนจะต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย
ขอเพียงบดขยี้ใจสู้ที่เหลืออยู่อีกนิดเดียวของพวกเขาในตอนนี้ให้หมดไป หลังจากนั้นก็เหมือนเอามีดร้อนตัดเนย