ตอนที่ 392 เดือนหนึ่งได้เงินกี่ตำลึง ถึงต้องสู้ถวายชีวิตขนาดนี้?

ตอนที่ 392 เดือนหนึ่งได้เงินกี่ตำลึง ถึงต้องสู้ถวายชีวิตขนาดนี้?

ความล้มเหลวทำให้เฉียนกุยเหรินขาดสติไปแล้ว

เขาแทบไม่เคยออกรบ หดหัวอยู่แต่แดนบูรพาทักษิณ เป็นจักรพรรดิครองถิ่นมาโดยตลอด

ถ้าจะพูดให้ถูก ก็เหมือนพวกคุณชายเสเพลตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง เติบโตมาในเรือนกระจก ไม่เคยเจอความยากลำบาก อย่าว่าแต่จะผ่านการเคี่ยวกรำจากเลือดและเปลวเพลิงเลย

ตอนนี้ยังไม่เสียสติ ก็ถือว่าบุญโขแล้ว

เขาคว้าตัวนายกองคนหนึ่งที่กำลังวิ่งหนี แล้วแทงกระบี่ทะลุอกอีกฝ่าย

“ใครกล้าหนี จุดจบก็คือแบบนี้!”

แต่ใจทหารแตกกระเจิงไปแล้ว เขาฆ่าทหารหนีทัพคนเดียวนั้นง่าย แต่จะฆ่าหมื่นคนมันยาก

ยิ่งเป็นตอนกลางคืน การฆ่าคนก็ข่มขวัญใครไม่ได้อีกแล้ว สถานการณ์พ่ายแพ้ยับเยินก่อตัวขึ้นจนหยุดไม่อยู่

กองทัพพ่ายดั่งขุนเขาทลาย ขุนเขาจะถล่ม มีหรือที่แรงคนจะขวางได้?