กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 363 ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป กองทัพหว่ากังเราใจแตกแน่
เฉิงเหย่าอิ๋นคว้าคอเสื้อลูกสมุนคนหนึ่งที่เพิ่งเดินขึ้นเขามา กำลังแคะฟันเรอเอิ๊กพอดี
“หยุดอยู่ตรงนั้น!”
ลูกสมุนคนนั้นโดนกระชากจนเซถลา พอหันกลับมาเห็นว่าเป็นเฉิงเหย่าอิ๋น ก็ตกใจรีบซ่อนไม้แคะฟันไว้ข้างหลัง
“หัว...หัวหน้าเฉิง...”
“พูดมา! มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่! พวกเจ้าพากันไปทำอะไรมา?”
ลูกสมุนเกาหัว แปะยิ้มแห้งๆ
“หัวหน้า ท่านไม่รู้หรอก กองทัพต้าเหยียนตรงตีนเขาน่ะ สุดยอดไปเลย!”
คนในค่ายหว่ากังอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง สนิทกันเหมือนครอบครัว ห้าหัวหน้าใหญ่ก็ไม่ชอบวางมาด เอ่อใช่ ยกเว้นหลัวเฉิงไว้คนหนึ่ง
ดังนั้นเวลาคุยกันจึงสบายๆ ผ่อนคลายมาก