กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 326 ไทเฮา: ฮึ!
จางจ้งหย่วนมองดูทั้งสามคนที่ยังคงนิ่งสงบ พลางเผยสีหน้าละอายใจ
“เป็นตาเฒ่าอย่างข้าที่เสียกิริยาไปเอง แต่เจ้าเฉินเซ่านั่นช่างปรับตัวเก่ง ยอมงอได้ยอมยืดได้จริง ๆ ถึงกับยอมออกราชโองการสำนึกผิดต่อตนเองออกมาจริง ๆ!”
ลู่ชิงเหยาเบะปาก
“คนผู้นี้ปรับตัวเก่งจนน่ากลัวเลยละ ได้ยินว่าตอนนั้นเพื่อเงินแค่ไม่กี่ล้านตำลึง ถึงกับยอมไปเป็นชายบำเรอให้ไทเฮาเชียวนะ ซี้ด”
“แต่ว่า ถึงคนผู้นี้จะรบเก่งกาจเพียงใด สุดท้ายก็ยังอ่อนหัดเกินไปอยู่ดี”
กู้ปิ่งเหวินเองก็พยักหน้าพูดขึ้นเช่นกันว่า
“อย่างไรเสียก็เป็นแค่คนหนุ่ม คิดจะบงการอย่างไรก็ได้ วันพรุ่งนี้พอคัดลอกราชโองการสำนึกผิดนี้ส่งไปทั่วทุกมณฑลทุกเมือง ดูซิว่าเขาจะยังนั่งตำแหน่งโอรสสวรรค์นี้ไปได้อีกนานแค่ไหน?”
“หลังจากนี้ ก็ถึงเวลาที่ต้องคิดเรื่องบีบให้เขาสละราชบัลลังก์ยกตำแหน่งให้คนมีความสามารถได้แล้ว”
ทั้งสี่คนสบตากัน แล้วต่างก็หัวเราะออกมาเสียงดัง