กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 318 ใต้เท้าอวี๋ท่านลืมไปแล้วหรือ เราเป็นคนทรงเจ้านะ!
ผู้คนทั่วทั้งโรงน้ำชาฮือฮาขึ้นมาทันที
ทำศึกน่ะเคยเห็นมาเยอะ แต่ประเภทปล่อยน้ำท่วมจมพวกเดียวกันเองตายหมด เพิ่งจะเคยเจอเป็นครั้งแรกนี่แหละ
ชาวบ้านย่อมเข้าใจหัวอกชาวบ้านด้วยกัน ไม่ว่าจะทำไปเพื่ออะไร การกระทำแบบนี้ก็ชั่วช้าสามานย์ ขัดต่อหลักฟ้าดินชัดๆ
นักเล่านิทานคนนั้นหุบพัดลง ทำสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวใจเป็นที่สุด
“น่าสงสารองค์รัชทายาทที่กรำศึกหนักมาหลายวัน สังหารกบฏบนกำแพงเมืองด้วยมือตัวเองไปนับร้อย กลับต้องมาจมน้ำตายเพราะพวกเดียวกันเองปล่อยน้ำมาท่วม จนไม่เหลือแม้แต่กระดูก”
“สวรรค์มีตา นี่มันเอาองค์รัชทายาทมาเป็นเหยื่อล่อชัดๆ ไม่อย่างนั้นคนอย่างหลี่ป๋อเจาจะหลงกลง่ายๆ ได้ยังไง”
พอเห็นทุกคนเริ่มมีสีหน้าโกรธแค้น เขาก็เปลี่ยนประเด็นทันควัน