กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 312 ชาติล่มราษฎรทุกข์ ชาติรุ่งราษฎรก็ยังทุกข์อยู่ดี
ชาวบ้านจำนวนมากเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ คนใจกล้าบางคนลุกขึ้นมาดู ถึงกับผงะ ประตูเมืองที่ปกติยังเข้าออกได้ ตอนนี้ถูกปิดตายทั้งหมด มีทหารคอยเฝ้าแน่นหนา
ใจคนก็เป็นเช่นนี้ หากเจ้าไม่ปิด ประเดี๋ยวอาจยังไม่มีใครอยากออกไป แต่พอปิดปุ๊บ ความตื่นตระหนกก็พลันปะทุขึ้นทันที
ชาวบ้านหลายคนถูกปลุกให้ตื่นจากความฝัน พากันแห่แหนมาที่หน้าประตูเมือง
“ออกนอกเมืองไม่ได้แล้วรึ เพราะอะไรกัน!”
“เปิดประตูเมือง ปล่อยพวกเราออกไป นี่เป็นอิสระของพวกเรานะ!”
“เมืองใกล้จะแตกแล้วใช่หรือไม่ พวกทหารอย่างพวกเจ้าเฝ้าไม่อยู่ แล้วยังไม่ยอมให้พวกเราหนีอีกรึ”
“พวกเราช่วยพวกเจ้าเฝ้าเมือง แต่พวกทหารอย่างพวกเจ้ากลับปฏิบัติต่อพวกเราเช่นนี้หรือ”
ชาวบ้านวิ่งกรูออกมามากขึ้นเรื่อยๆ รวมตัวกันผลักดันกับกำแพงมนุษย์ที่ทหารตั้งแถวขวางไว้