กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 300 【วีรบุรุษพงไพร】ช่างเป็นทักษะเทพโดยแท้!
เฉินเซ่ายืนโต้ลมพลางหัวเราะลั่น
“เจ้าเคยเล่นเกมงูกินหางหรือไม่เล่า?”
เฟิ่งฉู่ชะงักไป
“งูอะไรนะ?”
“งูตัวเล็ก ก็ใช่ว่าจะกลืนงูตัวใหญ่ไม่ได้เสียหน่อย”
เฟิ่งฉู่แค่นหัวเราะ คิดจะเอ่ยปากตอกกลับอีกรอบ แต่หลิวจื่อเจินที่อยู่ข้างๆ รีบห้ามไว้เสียก่อน
“ท่านอาจารย์อา อย่าไปต่อปากต่อคำกับมันเลยขอรับ บุกบดขยี้เข้าไปตรงๆ เลยดีกว่า!”
เฟิ่งฉู่ถึงได้สติขึ้นมาทันที เกือบจะหลงกลเจ้าเด็กนี่อีกแล้ว
ระหว่างทางที่มา หลิวจื่อเจินได้เล่าถึงความเก่งกาจของเฉินเซ่าให้ฟัง ว่าปากของคนผู้นี้เหมือนทาด้วยอาจม สามารถด่าจนเฉินเยว่กระอักเลือดออกมาได้