กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 274 อย่าแย่งกัน มีให้กินจนอิ่ม!
ที่พักของพวกทาสเหมืองอยู่ในแอ่งหินที่ยุบตัวตามธรรมชาติ ตรงปลายสุดฝั่งตะวันออกของถ้ำเหมือง
เรียกว่าที่พักก็จริง แต่ที่จริงก็นอนกันบนพื้น ใครพอมีของก็เอามาปูนอน ใครไม่มีก็เกลี่ยพื้นให้เรียบ แค่นั้นเอง
พอหิวจนแทบทนไม่ไหว ศักดิ์ศรีก็ไม่เหลือแล้ว
เซี่ยกว่างคุนพาเฉินเซ่าไปยังมุมเล็กๆ ที่ค่อนข้างแห้ง เขานั่งพิงผนังก่อน แล้วตบพื้นข้างตัวเบาๆ
“เจ้าทนนอนตรงนี้สักคืนแล้วกัน จำไว้ อย่านอนหงาย ให้นอนตะแคง แล้วก็อย่ากรนด้วย มันเปลืองแรง กลางคืนถ้าหิวน้ำก็ทนเอา ออกไปตักน้ำยิ่งเปลืองแรงให้ต้องกินข้าวเพิ่ม”
เขาพูดไปพลางดึงเสื่อฟางขาดๆ ของตัวเองไปทางเฉินเซ่า