กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 272 ทาสเหมือง!
เฉินเซ่ากับฮูหยินหงควบม้าตัวเดียวกัน ตะบึงหนีออกมาตามทางสายเล็กหลังตำหนัก
ด้านหลัง ประตูตำหนักถูกกระแทกจนส่งเสียงดังโครมคราม ดูท่าคงยันไว้ได้ไม่นาน
เฉินเซ่าไม่กล้าหันกลับไปมอง ได้แต่เร่งม้าห้อเต็มฝีเท้า
ทางบนเขาหลังเกาะแห่งนี้แคบมาก สองข้างทางมีเถาวัลย์อสรพิษพันเกี่ยวกันแน่นขนัด
ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า แสงจันทร์สาดส่องลงมารำไรไหวระริก
พอเฉินเซ่าเอาหัวลาแกะสลักแขวนไว้ตรงหัวม้า มันก็ขี่ได้เหมือนลาจริง ๆ
ม้าควบตะกุยสี่กีบ ราวกับวิ่งอยู่บนพื้นราบท่ามกลางหุบเขา
ผ่านไปไม่นาน ด้านหน้าก็มีแม่น้ำสายหนึ่งขวางทางอยู่
กว้างราวเจ็ดแปดวา นั่นก็คือยี่สิบกว่าเมตร แต่น้ำมีสีดำคล้ำ และไหลเอื่อยเป็นน้ำเค็ม