กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 237 หิมะโปรยเดือนเก้า, [สุภาพบุรุษบนขื่อ]
หานเชาจัดเสื้อผ้าหมวกให้เข้าที่ แล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
โค้งคำนับเฉินเซ่าพลางพูดว่า
“ฝ่าบาท หิมะนี้ก็แค่เรื่องบังเอิญพ่ะย่ะค่ะ”
“วันในฤดูใบไม้ร่วงอากาศเย็นลงกะทันหัน จู่ๆ จะมีหิมะเม็ดเล็กๆ ตกลงมาบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ในตำรามีบันทึกไว้มากมาย”
เขาหันไปมองขุนนางทั้งหลายแล้วกล่าวยิ้มๆว่า
“ใต้เท้าทั้งหลายก็อย่าเพิ่งแตกตื่นกับปรากฏการณ์บนฟ้าเพียงชั่วครู่ จนเปิดช่องให้คนคิดไม่ซื่อฉวยโอกาสได้”
คำพูดนี้ดูหนักแน่นมั่นคง ฟังดูเหมือนกำลังช่วยแก้ต่างให้เฉินเซ่า
แต่กลับจงใจโยนคำว่าหิมะกับปรากฏการณ์บนฟ้าไปผูกไว้ในหัวของเหล่าขุนนาง
แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ พอเขาพูดปลอบแบบนี้ แทนที่หลายคนจะโล่งใจ สีหน้ากลับยิ่งดูแปลกพิกลขึ้นไปอีก