กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 227 ติดตามแม่ทัพหวัง สามวันอดเก้ามื้อ
หลังจากเฉินจิ่งด่าจนหนำใจแล้ว ก็รู้สึกว่าคำพูดของตนฟังดูเหน็บแนมรุนแรงไปบ้าง
เขาไอเบา ๆ ทีหนึ่ง จัดคอเสื้อให้เข้าที่ แล้วกลับมาทำท่าทางลุ่มลึกที่คุ้นเคยอีกครั้ง
พลางยิ้มขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า
“ท่านแม่ทัพอย่าเพิ่งลนลาน”
“แม้เปิ่นหวางจะไม่เชี่ยวชาญพิชัยสงคราม แต่เปิ่นหวางรู้จักเฉินเซ่าดี”
“ก้าวต่อไปของมัน จะต้องปล่อยให้ทหารของพวกเราได้กลิ่นหอมของเนื้อ แล้วค่อยเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน”
“มันต้องการจะสั่นคลอนขวัญกำลังใจของทหารเรา”
เฉินจิ่งชี้ไปยังโซ่เหล็กที่ขึงอยู่เหนือแม่น้ำสายใหญ่
“มันอยากให้พวกเราคลานข้ามไปทีละคนเพื่อกระดิกหางขอความเมตตาจากมัน”