ตอนที่ 208 ฮูหยิน ข้าแค่คันเนื้อคันตัวเท่านั้น!

ตอนที่ 208 ฮูหยิน ข้าแค่คันเนื้อคันตัวเท่านั้น!

เมืองเหลียวเฉิงป้องกันง่ายแต่ตียาก ทว่าพอแตกแล้ว ทุกอย่างก็ง่ายดายเหมือนผ่ากระบอกไม้ไผ่

ความแข็งแกร่งอยู่ที่ชัยภูมิ ไม่ใช่ตัวกองทัพ

ประกอบกับแม่ทัพขลาดกลัว กองทัพหมัดเหล็กจึงเข้าคุมพื้นที่ได้อย่างรวดเร็ว แทบไม่เจอการต่อต้านหนักหนาอะไรเลย

ตะโกนสั่งไม่กี่คำ ธงต้าเหยียนก็โบกสะบัดอยู่บนกำแพงเมืองแล้ว

ภายในห้องโถงที่ว่าการอำเภอเมืองเหลียวเฉิงซึ่งถูกยึดมาใช้ชั่วคราว

เฉินเซ่านั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน มีเตียนอุยยืนตระหง่านดั่งหอคอยเหล็กอยู่ข้างกาย

พอตีเมืองเหลียวเฉิงแตก เขาก็โล่งอกลงได้อย่างสิ้นเชิง

หากคิดจะตีเมืองนี้จากด้านหน้า อย่างน้อยก็ต้องทุ่มกำลังพลมากกว่าสิบเท่า และต้องเอาชีวิตคนไปถม

ยามนี้ก็เหมือนฉีกปากของเหอตงจนขาดออกจากกัน หลังจากนี้จะรุกหรือถอยก็ทำได้ตามใจ