เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 183 หนทางสุดท้ายของวีรบุรุษ
สายฟ้าแต่เดิมคือโทสะแห่งสวรรค์ที่ยากแท้หยั่งถึง ทว่ายามนี้กลับกลายเป็นของเล่นในอุ้งมือของคนผู้นั้นไปเสียแล้ว
สิ่งที่เขาภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต ณ บัดนี้ถูกชะล้างจนเหือดหายไปสิ้น ราวกับก้อนดินเหนียวกลางสายฝน
เขานึกถึงคราวแรกที่คุกเข่าลงเบื้องหน้าท่านอาจารย์
เพื่อร่ำเรียนยันต์คาถาและวิชาเต๋าในคัมภีร์ไท่ผิง
อาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า ฟ้ามีอำนาจฟ้า คนมีวิถีคน ถือแผ่นยันต์อาจเรียกเทพสะกดภูต ท่องมนตร์อาจขับไล่สิ่งชั่วร้ายปัดเป่าเภทภัย
เขาเชื่อมั่นเช่นนี้มาตลอดชีวิต
ซ้ำยังหลอมความศรัทธานี้ให้กลายเป็นดาบเล่มหนึ่ง
บอกกับทุกคนที่ติดตามตนว่า ฟ้าครามดับสูญ ฟ้าเหลืองรุ่งโรจน์ จงหวงไท่อี้คือพระเจ้าหนึ่งเดียวของเรา และพวกเราคือกองทัพที่สวรรค์เลือกสรร
แต่บัดนี้เล่า