กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 181 คนเดียวกดข่มทัพแสนนาย!
ฝนยิ่งตกก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ เสียงฟ้าร้องก็ยิ่งคำรามใกล้เข้ามาทุกที
ขั้นบันไดหินบนสันเขาผานหลงถูกน้ำฝนซัดกระหน่ำจนดูเหมือนน้ำตกสายเล็กๆ
ดินโคลนปนเศษหินไหลทะลักลงไปด้านล่าง
อย่าว่าแต่คนจะยืนให้มั่นเลย แม้แต่สัตว์ป่าในเขาก็ยังมุดหัวหลบอยู่ในรัง ได้แต่แอบชะเง้อมองออกมาข้างนอก
จางเจียวยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้น สายตาจับจ้องไปที่เฉินเซ่าเขม็ง
“พี่ใหญ่ ข้าว่าวันนี้คงหมดหวังแล้ว ทางบนเขากลายเป็นบ่อโคลนเละเทะขนาดนี้ เฉินเซ่าคงไม่กล้ามาหรอก”
จางเป่าที่อยู่ข้างๆ เสนอขึ้นมา
“มิสู้เราอาศัยจังหวะนี้ถอนทัพ กลับเมืองหลวงของเรา แล้วรออยู่บนภูดูเสือกัดกัน ถึงเวลาที่พวกมันตีกันเอง ค่อยออกมาชิงใต้หล้า แบบนี้เป็นไง”
คำพูดของจางเป่าอันที่จริงก็เป็นตัวแทนความในใจของพวกกบฏโพกผ้าเหลืองส่วนใหญ่