ตอนที่ 164 หวงเฉา: ชีวิตคนเรา มันต้องสู้ให้สุดถึงจะสะใจ!

ตอนที่ 164 หวงเฉา: ชีวิตคนเรา มันต้องสู้ให้สุดถึงจะสะใจ!

การแต่งบทกวีพวกนี้ ช่วยบ้านเมืองไม่ได้หรอก

หวงเฉาสูดหายใจเข้าลึก มองไปยังโจทย์ข้อที่สำคัญที่สุด

ข้อสอบว่าด้วยนโยบายการปกครอง

[บัดนี้ราษฎรประสบภัยอดอยาก ผู้คนพลัดถิ่นไร้ที่อยู่ผุดขึ้นทั่วสารทิศ ทว่าต้าเหยียนรุ่งเรืองมาโดยตลอด พระคลังแผ่นดินกลับไร้เสบียงเหลือ จงอาศัยเรื่องนี้เขียนเสนอนโยบาย]

หวงเฉาจ้องตัวอักษรแถวนี้ ม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย

เขาไม่ได้ลงพู่กันในทันที

นี่เป็นนิสัยเก่าแก่ของเขา

ก่อนจะจรดพู่กัน ต้องเคี้ยวหัวข้อในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแหลกละเอียด เคี้ยวจนเจอกระดูกที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ แล้วค่อยเริ่มเขียน

แน่นอนว่า ก็เพราะนิสัยนี้นี่แหละ ที่ทำให้เขาสอบตกซ้ำซากมาตลอดเวลายี่สิบปี