กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 162 วันสอบหน้าพระที่นั่งคือเวลาที่เราจะบุกตีเมืองครั้งใหญ่
แป้งทอดก้อนหนึ่งจะขายได้สักกี่อีแปะกันเชียว
ในช่วงเวลาปกติ ก็คงขายได้ราวสองถึงสามอีแปะ ถึงพื้นที่ยากจนกับร่ำรวยจะต่างกันบ้าง แต่ก็ไม่ห่างกันเท่าไร
แต่ว่าตอนนี้...
มีคนตอบขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“สิบห้าอีแปะแล้วกระมัง ยุคนี้สมัยนี้ใครจะยังมีเงินซื้อแป้งย่างกินกันเล่า”
“ที่ไหนกันล่ะ คราวก่อนตอนไหว้พระจันทร์ที่บ้านข้าซื้อมาสองก้อนให้ลูกกิน ก็ปาเข้าไปยี่สิบอีแปะแล้ว”
“พวกนายท่านในเมืองหลวงมีเงินกันทั้งนั้น น่าจะขายได้ถึงสามสิบอีแปะกระมัง”